Van cinema naar console

Deze game stond al een tijdje op mijn backlog om te spelen. Ik was eigenlijk aan het wachten tot deze in prijs zou dalen, maar op het moment van schrijven kost deze game voor de PS5 nog steeds 80 euro! Dit zijn echt Nintendo praktijken, ongekend.

Gelukkig kreeg ik deze game als verjaardagscadeau van mijn betere wederhelft. Lief hè. Zou ze er nu dan toch een soort van akkoord mee gaan dat gamen 1 van mijn grootste hobby’s is? Afgelopen zomer, tussen de hittegolven door, heb ik mij dus gewaand als Indy.

 Ik heb vroeger wel eens de 3 oudere films gezien toen ik nog op de basisschool zat. De afgelopen 2 ‘nieuwere’ films heb ik ook gezien, maar die waren in mijn optiek tergend slecht. Harrison Ford, bedankt voor alles, maar kom op het is tijd om iemand anders Indy te laten spelen. Het karakter heeft nog zoveel meer te bieden en nu is dat ook wel bewezen door de ontwikkelaar Machinegames dat het ook kan in de wereld van videogames.

Gezien de kritieken had ik toch wel vrij hoge verwachtingen. Single player action/adventure games zijn helemaal mijn ding, dus dit paste sowieso goed in mijn straatje. De zin/hype was er. Wat volgde was een goed verhaal met een aangenaam gevoel voor avontuur en ontdekking. De hints/knipogen naar de oudere films heb ik volledig gemist, omdat ik die te lang geleden gezien heb. Het blijft toch leuker als je dat wel ziet of snapt, maar voor mijn playthrough kon ik hier niet minder om malen aangezien ik niet perse een Indiana Jones fan ben.

 Geklungel met je stratenboek

Het acteerwerk is prima, maar bij tijden toch een beetje pulp. Vooral de slechterik in dit verhaal die Duits is en dan Amerikaans gaat praten. Dit past dan wel weer goed bij de Indiana Jones vibe en de tijdsgeest waarin deze game zich afspeelt. Desalniettemin vermakelijk!

De omgevingen/graphics stelen de show. De gezicht animaties niet zo, daar moet je even doorheen kijken. Maar die werelden zeg, echt top. Vaticaanstad, Gizeh met de 3 piramides en Shanghai als voorbeelden. Voor een game vrij origineel om daar eens doorheen te lopen. Ook leuk vond ik dat er dus per gebied waar je bent ook echt de taal wordt gesproken van dat land. Meestal is alles gewoon engels ongeacht waar je bent.

Dus ben je in Thailand beland dan hoor je: Khàawp khun khráp Indy. (Bedankt Indy). Als je zelf eens in Thailand bent geweest dan heb je dit vast ook herkend met een glimlach.

Overigens is het level in Shanghai 1 van de hoogtepunten van de game. Een door de 2e wereld oorlog verscheurde stad die nog midden in het gevecht zit. Je rent, je vecht, je steelt een vliegtuig en gaat knallend de stad uit. Visueel indrukwekkend en de hoge tempo van de actie maken dit stuk geweldig.

De overige normale actie zelf vind ik wat klungelig. Leuk bedacht dat je met elk voorwerp dat je kan vinden kan vechten, zelfs als ze 0 damage doen (vliegenmepper). Er zit ook een boks mini game in en om die volledig te voltooien moet je 3 tegenstanders knock-out slaan. Deze gasten zijn echt fist-sponges en zijn het moeilijkste van de hele game. Na frustrerend 6 gevechten voltooid te hebben heb ik bewust die laatste 3 laten liggen. Waarom was dit zo kut…ik gooi het op de clunky gameplay. Dat ik er zelf wellicht niks van bakte laat ik even in het midden.

Dan het rondspeuren. Er zijn 3 grote gebieden in de game waarin je vrij bent om te gaan en staan waar je wilt. Vaticaanstad, Gizeh en Sukhothai. Indy heeft een klein boekje bij voor notities en dergelijke en per regio een kaart.
Als je dus die kaart opent dan opent zich geen overzichtelijke grote map. Nee, je ziet echt de handen van Indy die een map open vouwen. De quests die je kan volgen staan aan de zijkant en laten zien op de map waar dit is. Dus de kaart is een stuk kleiner dan in andere spellen. Je kan dan wel een quest volgen, maar die geven dan in de game enkel een richting aan. In Gizeh en Sukhothai is dit niet echt een probleem, maar in Vaticaanstad zijn best veel lagen. Je hebt meerdere gebouwen met diverse verdiepingen en ook nog een stuk ondergronds.

Maar hoe kom je dan precies ondergronds… Dit heb je 1 keer gedaan in een missie toen je met iemand mee liep…uhm waar was dit ook alweer. Echt ik heb heel Vaticaanstad wel 5x gehad, maar ik kon toch echt niet meer precies de ingang vinden om ondergronds te gaan. Frustrerend en hier had de game je echt wel meer mogen begeleiden.

Je kan ook fast travellen. Handig toch? Nou hier niet. In de game zie je een paal met wat wegwijsbordjes met bijbehorende benaming. Maar als je er dus 1 kiest waar je heen wilt dan wist ik totaal niet waar ik uit kwam. Deze palen staan weer helemaal niet op de kaart van Indy. En om nu alles te onthouden hoe elke paal heet en waar je die precies brengt ging mij en mijn verstand te boven. Dus fast travellen deed ik niet meer. Ze hadden dit beter à la The Witcher kunnen doen. Op zich vrij charmant geprobeerd zo met die map en fast travel punten, maar het schiet echt te kort zo.

Van een koude kermis thuiskomen

Dan kom ik eindelijk terug op de subtitel. Er zijn in deze game Ancient Relics te verzamelen die grappig genoeg lijken op een speeltje van Easytoys, maar dan een XL versie uit de oudheid. Het zijn er tergend veel en bovendien is de reward teleurstellend. Ik heb ze niet allemaal verzameld, maar ik was wel nieuwsgierig wat je zou krijgen als je ze allemaal gevonden hebt, dus ik naar Youtube voor wat de ‘beloning’ dan is. De tijd die iemand hierin moet investeren om ze allemaal te vinden is al insane, dus respect als je dit gedaan hebt. Maar nadat je dus al die relics hebt moet je erna eerst een onnodig lange puzzel oplossen. En wat krijg je dan…

Een filmpje van een paar seconden die wat extra context geeft aan het einde van de game. Niks geen extra dialoog of extra stuk acteerwerk of interactie tussen diverse personages. Je wil toch gewoon een boeiende scene zien of iets vrij spelen wat de moeite waard is voor je karakter. Ontzettende klap in het gezicht van de gamer als je het mij vraagt.

Voor de nieuwsgierigen: https://www.youtube.com/watch?v=6UuLqt5fMGA

Helaas is dit een trend binnen de game. Het opspeuren en oplossen van diverse side quests geeft onvoldoende beloning. Ze hadden veel beter meerdere perks of outfits in de game kunnen stoppen. Ik neem je even mee naar 1 van de grootste teleurstellingen die ik in lange tijd heb meegemaakt.

In Thailand, Sukhothai vind je op het basiskamp van de nazi’s daar een geheimzinnig kistje met 3 sleutelgaten. De 3 sleutels die nodig zijn liggen verspreid over de wereld. Dus in verschillende plekken waar jij al geweest bent moet je terug gaan om daar de sleutels te vinden. De verwachting wat in dit kistje moest zitten was hoog kan ik je vertellen, want ja waarom moet je anders zoveel moeite doen voor die sleutels. Nadat ik het verhaal had voltooid was dit nog 1 van de side quests die ik wou voltooien.

Die 3 sleutels waren nog best goed verstopt, bij 1 had ik weer youtube nodig, omdat ik niet precies meer wist hoe ik op die f*cking plek kwam door dat verrotte wegwijs systeem. Uiteindelijk na frustratie natuurlijk blij dat ik ze alle 3 had. Hup weer reizen en dat kistje weer terug zoeken. Nou nu gaan we het zien hoor.

Wat zit er in het kistje......tromgeroffel....…Ja hoor 1 hele Satisfyer pro XL!….What in the actual F! Al die moeite voor maar 1 zo’n ding terwijl je er ik weet niet hoeveel moet hebben. Ik had het verhaal al uit, maar erna ging die meteen uit en hij is inmiddels weer verkocht.

Nu ik mijn opgekropte frustratie kwijt ben kijk ik terug op een game die wel leuks was en dat zegt genoeg denk ik. Het verhaal is vermakelijk en de plaatjes zijn grafisch indrukwekkend.
Verder is het nogal middenmaat. Een 7 lijkt mij op zijn plaats.