Sorry, maar moet gezegd worden: het is bijna gênant hoe goed Assassin's Creed Black Flag is. En dan doel ik nog niet eens op de Resynced-versie, die ik hier tracht te reviewen. Nee, gewoon die aloude launchgame van de PlayStation 4. Wat een weergaloze openwereldgame.

Black Flag is misschien wel de laatste Assassin's Creed-game waar ik totaal en vol overgave in zat. Ik was enorm fan van de originele trilogie-in-vijf-delen, inclusief het totaal onnavolgbare verhaal in de moderne tijd. Dat werd zo'n beetje afgesloten in Assassin's Creed 3, maar met pure creativiteit en overduidelijke kwaliteit bleef de serie me boeien. Toen wist ik nog niet dat ik bij opvolger Unity zo hard zou afhaken. (Rogue vind ik meer een spin-off).

Als je Black Flag speelt, zou je bijna denken dat het makkelijk is om een boeiende open wereld te ontwerpen. Alles grijpt zo ontzettend goed in elkaar, dat je je geen moment verveelt en nooit het gevoel hebt  dat je iets nutteloos aan het doen bent. Jij bent een piraat met een eigen schip, waarmee je rondvaart, andere schepen aan gort schiet en allerlei eilandjes verkent. Ook heb je een thuisbasis op een eiland met een eigen landhuis, dat je steeds verder kunt upgraden.

Yo-hoteldebotel

Letterlijk alles wat ik doe in de open wereld van Black Flag geeft me voldoening. Op elk moment zijn er zeker drie activiteiten die ik het liefst tegelijkertijd wil doen, terwijl ik onderweg naar mijn bestemming door van alles en nog wat wordt afgeleid. Ik wilde graag een beetje rap door het hoofdverhaal heen spelen, maar dat lukte me gewoon niet. Een beter teken van een goede open wereld is er eigenlijk niet.

De verschillende systemen zorgen ervoor dat ik  altijd iets nuttigs te doen hebt. Neem bijvoorbeeld de spectaculaire zeegevechten, waarin de kanonskogels me om de oren vliegen. Die zijn niet alleen leuk om te spelen, maar leveren ook goud en materialen op. Die heb ik nodig om mijn schip verder te upgraden met sterkere pantsers, kanonnen of boordgeweren. Of ik kan dat geld gebruiken om mijn landhuis te verbeteren, waardoor ik weer sneller meer geld verdient. Misschien wil ik het veroverde schip liever aan mijn vloot toevoegen, die ik op missies kan sturen om meer materialen te scoren. Of gebruik ik de veroverde boot om mijn eigen schip te repareren, of mijn slechte reputatie op zee weg te poetsen? Alleen al dit ene systeem heeft zo veel uitkomsten die allemaal van pas komen, dat ik bijna niet kan kiezen.

Alle verzamelvoorwerpen zijn daardoor daadwerkelijk leuk en handig om op te sporen. Ik ben zelfs blij met een kistje waar alleen geld in zit, want ik hebt altijd wel wat poen nodig om mijn schip op te poetsen of nieuwe wapens te kopen. Ik zoek naar oude stenen met kleine puzzeltjes, niet alleen om de 100% completion te halen, maar ook om een mysterieuze deur te openen. Er zijn zijmissies waarin ik vier machtige Templars versla, die niet alleen leuk zijn om te beleven, maar me ook vier sleutels opleveren voor een deur waar een krachtig pantser achter zit. Ik wil continu voortgang maken voor een van deze quests, maar stop ook regelmatig bij onbewoonde eilandjes. Gewoon, om te kijken of er nog iets te vinden valt. Meestal is dat zo.

Zelfs de rondfladderende stukken bladmuziek, waarvoor je even een sprintje moet trekken om ze te vangen, zijn de moeite waard. Die leveren namelijk nieuwe liedjes op voor je bemanning om te zingen terwijl je aan het stuur van je schip staat te turen naar de horizon. En dat wil je, want samen piratenliedjes zingen is het mooiste dat er is.

Was dit nodig?

Kortom, Black Flag is ontzettend goed, maar dat was eigenlijk al zo. Was deze remake nou wel zo nodig? De game is 'pas' dertien jaar oud en de PS4-versie is eigenlijk gewoon nog prima speelbaar in deze tijd. Misschien dat mensen die na 2000 zijn geboren nu een goede reden hebben om in te stappen. Die zijn minder geneigd om een 'oude' game op te pikken, maar hebben met Resynced een goed instapmoment om op piratentoer te gaan en de beste game uit de serie te beleven. En eerlijk is eerlijk, ik was zelf ook enorm blij met dit excuus om Black Flag nog een keer te spelen.

Daar komt bij dat Resynced in de categorie 'onnodige remakes' wel echt een hele goede is. Ubisoft is duidelijk niet lui geweest en heeft de game op allerlei punten aangepakt, tot in de allerkleinste details. Ergernissen uit het origineel zijn weggepoetst, zoals de achtervolgmissies die uitmonden in een directe 'game over' als je werd gespot. Ook is er wat nieuwe content toegevoegd, waarbij vooral de missies rond je nieuwe bemanningsleden de moeite waard zijn.

Verder voelt de game gewoon veel moderner aan, in alle opzichten. Het klimmen op gebouwen is meer in lijn met moderne Assassin's Creeds: je pleurt niet de hele tijd per ongeluk naar beneden. De gevechten zijn veel vloeiender en voelen natuurlijker aan dan voorheen, toen je vooral aan het wachten was tot de vijanden je een voor een aanvielen.

Het aantal kleine aanpassingen is zo groot, dat ik me overal afvroeg wat er nou wel of niet nieuw was in deze remake. Had mijn landhuis altijd al een butler die er vrolijk van wordt als ik overal schilderijen ophang? Die 'local events', met kleine verhalende activiteiten overal in de wereld, zijn die nieuw? Kon ik altijd al de Focus-mode gebruiken om mijn vijanden te taggen of kistjes te zoeken? Nee, dit zijn allemaal nieuwe elementen. Afzonderlijk zijn ze misschien niet wereldschokkend, maar als je alles bij elkaar optelt, voelt de hele game een stuk moderner aan. Als dit je eerste Assassin's Creed is, zul je niet direct doorhebben dat het spel al wat ouder is.

Geef mij aliens

De enige verandering waar ik niet zo blij mee ben, is het schrappen van het verhaal in de moderne tijd. Oké, ik weet dat ik misschien een van de weinigen ben die ervan genoot in de oldschool Assassin's Creeds. Geef mij een onbegrijpelijk verhaal over aliens die in het verre verleden naar de aarde kwamen en nu via een simulatie het heden proberen te veroveren, of anders ontploft de zon, of zoiets, weet ik veel. Maar er ontbreekt daadwerkelijk iets nu Ubisoft het heden er zo vakkundig uit heeft gesloopt.

Hoofdpersoon Edward Kenway struikelt namelijk per ongeluk over een plan van de Templars om een buitenaards stuk techniek te veroveren, de Observatory. Daarmee kunnen ze alle mensen op aarde in de gaten houden. Nieuwe spelers zullen met hun oren klapperen als deze informatie zonder enige uitleg aan het begin wordt gedropt. Huh, een piraat die op zoek gaat naar hypermoderne technologie, waar gaat dit over? Waarom vindt 'ie ineens rare, moderne standbeelden in een grot?

In het originele Black Flag speelde je als een medewerker van Abstergo, dat als een soort Ubisoft games ontwikkelde op basis van de herinneringen van Kenway. Die herinneringen konden ze via DNA afspelen met hun Animus-technologie. Eigenlijk was de kwaadaardige corporatie op zoek naar die Observatory, achtergelaten door een buitenaards ras. Met die informatie op zak was je als speler niet zo verbaasd door deze ontwikkelingen.

Black Flag blijft een gigantisch goed spel, maar de vraag blijft toch een beetje hangen of zo'n review nou wel nodig was. Als je hem nog nooit hebt gespeeld, dan is dit een uitstekend moment om dit piratenavontuur te beleven. Zat je al te denken over een replay, dan is deze remake de perfecte manier om dat te doen. Maar als je de zeeën van Black Flag al eens hebt bevaren, is het misschien niet lang genoeg geleden om hier weer in te duiken. Behalve als je toe bent aan een lesje openwerelddesign.